زمين شناسي مهندسي علم کاربرد مفاهیم و داده‌های زمین شناسی در پروژه هاي مهندسی به ویژه در مهندسی عمران، مهندسی معدن و مهندسی نفت می‌باشد. همانگونه که به وسیله مجمع مهندسین زمین شناس در 1969 تبیین گردید، این علم کاربرد داده ها, فن آوری و مبانی زمین شناسی در مطالعه رخنمون های طبیعی، مصالح سنگی و خاکی یا آب زیر زمینی با هدف اطمینان از شناخت دقیق، تفسیر، استفاده و ارایه فاکتورهای زمین شناسی که ساختگاه, برنامه ریزی, طراحی , ساخت ,اجرا و نگهداری سازه‌های مهندسی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، می‌باشد.
در بسیاری از پروژه‌های مهندسی که به نحوی به ساختار زمین در آن محل مربوط می‌شود مثلا برای ساخت سازه‌های عظیم (سدها، پل های با دهانه زیاد، نیروگاه ها، سازه‌های صنعتی)،معادن، حفاری چاه‌های عمیق (نفت، گاز و ژئوترمال) نیاز به درک و درنظر گرفتن ساختارهای زمین شناسی با آگاهی از جنبه‌های مهندسی موضوع می‌باشد.
برای دستیابی به اهداف فوق, مهندس زمین شناس از علم زمین شناسی ,هیدرولوژی , مکانیک خاک، مکانیک سنگ، ژئو مکانیک و کاوش های زیر سطحی(شامل گمانه زنی و آزمایش های ژئوتکنیک و ژئوفیزیک) بهره می‌برد. در نهایت داده ها، نتایج کیفی و کمی و ارزیابی حاصل از این مطالعات برای استفاده به مهندسین ارایه می‌گردد.
دامنه فعاليت های زمين شناسی سه موضوع کلي را در بر می گيرد: 1- ژئوتکنيک 2- ژئو مکانيک 3- ژئوديناميک
در موضوع ژئومکانيک مطالعه رفتار مکانيکي خاک ها و سنگ ها در مقابل نيروهای وارد به آن ها، مورد توجه قرار مي گيرد. این موضوع خود شامل دو شاخه مکانيک خاک و مکانيک سنگ مي شود. مطالعه فعاليت هاي فعال زمين شناسی که تاثير مستقيمي در شرايط محيطي دارند و نحوه برخورد با آن هاموضوع اصلی بحث ژئوديناميک مي باشد. فعاليت هاي فعال زمين شناسی به طور کلي شامل زمين لرزه ها، آتشفشان ها، ناپایداری دامنه ها، فرسایش، هوازدگي و ... مي باشد. در بحث ژئوتکنيک رفتار مکانيکي سنگ ها و خاک ها در محل اجرای طرح های مهندسی و نحوه بهسازی شرایط زمین در محل اجرای طرح ها مورد بررسی قرار می‌گیرد.

مسئوليت حرفه اي يك زمين شناس مهندسي


به طور كلي مسئوليت حرفه اي يك زمين شناس مهندسي را مي توان در موارد زير خلاصه كرد :
_ توصيف محيط زمين شناختي مربوط به پروژه مهندسي
_ توصيف زمين مواد ، توزيع آنها و ويژگي هاي فيزيكي و شيميايي آنها
_ استنتاج پيشينه رويدادهاي موثر در زمين مواد
_ پيش بيني رويداد هاي آتي و شرايطي كه مي تواند ايجاد شود
_ توصيه مواد معرف براي نمونه برداري و آزمون
_ توصيه نحوه هاي كار و عمل با مواد و فرآيتدهاي گوناگون زمين
_ توصيه يا ارائه معيارهاي طراحي استخراج به خصوص در مورد زاويه شيب هاي برش در موادي كه آزمون مهندسي آنها نامناسب بوده است يا در جاهايي كه عناصر زمين شناسي عامل كنترل پايداري هستند
_ وارسي حين كار ساختماني براي تحقق شرايط

از قرنها پبش معماران و سازندگان ابنيه بر اين نكته معترف بودند كه براي جلوگيري از نشست ، كج شدن يا فروريختن ساختمانشان محتاج آگاهي از شرايط زمين هستند . البته ساختمانهاي قديمي همواره با توجه به تجربيات سازنده بنا و اغلب به روش آزمون و خطا احداث مي شد . در سال 1776 و زماني كه كولمب براي اولين بار تئوري هاي مربوط به فشار زمين را ارائه داد ، استفاده از روش هاي تحليلي در بررسي زمين آغاز شد . بررسي هاي كولمب بر روي ديواره هاي حايل نشان داد كه وقتي ديوار حايلي كج مي شود ، گوه اي از خاك ناپايدار در پشت آن ايجاد مي گردد كه يك طرف آن ديوار و سمت ديگر آن يك سطح گسيختگي است . كولمب فشار اوليه وارده به ديوار را به وزن گوه و مقاومت برشي در امتداد سطح برش ، كه بر حسب اصطكاك داخلي بيان نمود، مربوط كرد . در سال 1871 اتومهر فرضيه اي عمومي براي مقاومت مصالح زمين شناسي در برابر گسيختگي ارائه كرد .
اين دانش دانشي است كه سطح جهان به خوبي تعريف نشده و دامنه فعاليت هاي آن مشخص نگرديده است . بطور خلاصه مي توانيم بگوييم كه اين دانش كه اسامي مختلفي چون زمين شناسي مهندسي يا ژئو تكنيك به آن داده اند به دنبال حل آن دسته از مسايلي است كه در ارتباط با زمين براي سازه هاي مهندسي ايجاد مي شود .